Dé duurzame belegger bestaat niet

Duurzame, of maatschappelijk verantwoorde, beleggers laten zich leiden door normen en waarden en nemen financieel verlies voor lief in ruil voor hun morele keuze. Dat is het heersende beeld over deze groep beleggers. Het is echter ook een eenzijdig beeld, vinden Jeroen Derwall, Kees Koedijk en Jenke ter Horst, onderzoekers aan de Universiteit van Tilburg. Dé duurzame belegger bestaat niet; er zijn verschillende segmenten duurzame beleggers.

De onderzoekers benadrukken in hun paper A Tale of Values-Driven and Profit-Seeking Social Investors dat duurzaam beleggen een containerbegrip is geworden dat verschillende typen beleggers aanspreekt. Daarom is het moeilijk te begrijpen of iemand duurzaam belegt omdat hij een hoog rendement verwacht, of omdat hij juist bereid is rendement in te ruilen voor sociaal verantwoorde keuzes.

Verantwoord
De onderzoekers stellen dat er duidelijke segmenten duurzame beleggers zijn. Eén segment duurzame beleggers laat zich duidelijk leiden door normen en waarden en mijdt maatschappelijk controversiële aandelen, zelfs als dat ten koste gaat van het rendement. Sterker nog, ze laten aandelen links liggen die juist hoog blijken te renderen op de financiële markt, vooral van bedrijven die verdienen aan tabak, alcohol en de wapenindustrie.

Daar staat echter tegenover dat een ander segment verwacht dat duurzame aandelenbeleggingen op lange termijn juist relatief beter zullen renderen, omdat de meerwaarde van maatschappelijk verantwoord ondernemen momenteel nog onvoldoende in aandelenprijzen is verwerkt. Uit eerder onderzoek blijkt namelijk dat aandelen van bedrijven die hoog scoren op milieugebied en werknemersrelaties buitengewone rendementen hebben geleverd.

Praktijk heel anders
In de praktijk hechten beleggers niet alléén aan normen en waarden of alléén aan het rendement, maar is het vaak een combinatie van beide factoren. Daarom heffen de twee genoemde tegengestelde effecten elkaar voor een groot deel op, stellen de onderzoekers.

Volgens Derwall, Koedijk en Ter Horst is er behoefte aan verder onderzoek naar de beweegredenen van maatschappelijk verantwoorde beleggers. Het huidige onderzoek, dat verklaart hoe vermogensbeheerders in de behoefte van normen en waarden bij beleggers kunnen voorzien, bevindt zich namelijk pas in het beginstadium.

Vervolgonderzoek is relevant voor onder meer institutionele vermogensbeheerders als pensioenfondsen. De kans bestaat namelijk dat zij niet handelen conform de wensen van hun achterban, omdat ze niet weten wat de verwachtingen van hun achterban zijn op dit gebied. Het kan bijvoorbeeld zo zijn dat de achterban beleggingspakketten met verschillende profielen van morele keuzes en financieel rendement wil hebben.